قرآن را نيز بحث كرده است ؛ 5 ) قصص القرآن ، در يك جلد اختصاص به داستانهاى پيامبران و شرح‌حال آنها از حضرت آدم تا حضرت محمد ( ص ) مرتب به بيست باب داده است . چهار نسخه از اين تفسير كه كهن‌ترين آن مورخ 1090 ق مىباشد در كتابخانهء مرعشى قم موجود است ؛ 6 ) اللباب فى فضل آية الكرسى ؛ 7 ) الناسخ و المنسوخ ، اين تفسيرها همه به زبان عربى تأليف گرديده است ؛ 8 ) شرح آيات الاحكام ، كه عده‌اى اين تفسير را با تفسير فقه القرآن يا تفسير آيات الاحكام راوندى متحد مىدانند ؛ 9 ) تفسير راوندى ، در دو جلد كه آن را تلخيص از خلاصة التفاسير ( ده جلدى ) مىدانند ؛ 10 ) اللب و اللباب ، كه آن را داراى نامهاى مختلف از قبيل : اللباب المستخرج من فصول عبد الوهاب و يا تفسير اللب و اللباب فى فضل آية الكرسى ، ذكر كرده و گفته‌اند كه نسخه‌هاى متعددى در دست است ولى آنها را معرفى نكرده‌اند . منابع : اعيان الشيعة ، 7 / 239 ؛ الاعلام ، 3 / 104 ؛ امل الآمل ، 125 ؛ ايضاح المكنون ، 1 / 98 ؛ الثقات العيون ، 124 ؛ جامع الرواة ، 1 / 364 ؛ الذريعة 16 / 295 ؛ روضات الجنات ، 4 / 5 ؛ رياض العلماء ، 2 / 419 ؛ الفهرست ، منتجب الدين ، 68 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانهء مرعشى قم ، 3 / 235 ؛ كشف الحجب و الاستار ، 403 ؛ الكنى و الالقاب ، 3 / 72 ؛ لسان الميزان ، 3 / 48 ؛ لؤلؤة البحرين ، 304 ؛ معالم العلماء ، 55 ؛ معجم رجال الحديث ، 8 / 93 ؛ معجم المؤلفين ، 4 / 233 ؛ هدية العارفين ، 1 / 392 . البيان فى تفسير القرآن ، اثرى مجهول المؤلف از تأليفات يكى از علماى شيعه كه در سال 576 ق زنده بوده است . اين تفسير در شش جلد كه قسمتهائى از شش مجلد در يك جلد بزرگ جمع گرديده و از مخطوطات كتابخانهء شيخ عبد الحسين تهرانى ( شيخ العراقين ) ، ( م 1286 ق ) در كربلا مىباشد كه نسخه‌اى است منحصر به فرد به خط مؤلف مورخهء 576 ق . مجموعه‌اى كه در اين يك جلد گردآورى شده است شامل بخشى از اوائل جزء اول و قسمتى از آخر مجلد دوم